Ethyleenpropyleen (dieen) terpolymeer EPDM

Elastomeer


Elastomeren zijn stijf, meestal zacht, maar altijd elastisch vervormbaar bij belasting. Na belasting nemen de elastomeren weer heen oorspronkelijk vorm aan.

Bij verwarming worden elastomeren niet plastisch (en zijn niet vervormbaar) en smelten niet. Bij hoge temperaturen vindt ontleding plaats en wordt het materiaal vernietigd. Elastomeren kunnen niet gesmolten of gelast worden, zijn onoplosbaar maar kunnen wel opnieuw oplosbaar gemaakt worden.

De elasticiteit van een elastomeer materiaal wordt gedefinieerd door de mate van vernetting. Het vernettingsproces wordt vulkanisatie of uitharding genoemd. Gevulkaniseerde elastomeren worden ook “rubber” genoemd.

EPDM-rubber (ethyleenpropyleendieenmonomeer (M-klasse) rubber), een type synthetische rubber, is een elastomeer met een breed scala aan toepassingen. De E staat voor ethyleen, P voor propyleen, D voor dieen en M voor de classificatie volgens ASTM standaard D-1418.

EPDM-rubber wordt gebruikt in afdichtingen, raamlijsten, radiators, tuin- en huishoudslangen, slangen, ringen, banden, elektrische isolatie, vibrators en voor opvulling rond luidsprekerkegels. Het wordt ook gebruikt als een medium voor waterbestendigheid in elektrische kabelverbindingen, dakmembranen, geomembranen, mechanische rubberwaren, plastische impactmodificatie, thermoplastische kunststoffen, vulkanisaten en vele andere toepassingen.

De belangrijkste eigenschappen van EPDM zijn de uitstekende bestendigheid tegen warmte, ozon en de weersomstandigheden. De bestendigheid tegen polaire stoffen en stoom is ook goed en het heeft uitstekende elektrisch isolerende eigenschappen.